....Just Imagination....

ช่างเป็นบ่ายที่เงียบสงบดีจริงๆ....

ฮิบาริ เคียวยะคิดเช่นนั้นกับตนเองขณะที่กำลังทอดกายลงนอนบนพื้นกระเบื้องของดาดฟ้าตึกโรงเรียนนามิโมริ เป็นเพราะการที่เขาคอยตรวจตราดูแลความเรียบร้อยในเมืองอย่างสม่ำเสมอมาตลอด ทั้งแก๊งรีดไถหรือพวกชอบสุมหัวกันอย่างไร้สาระจึงหมดไปในที่สุด อย่างน้อยก็ในระยะหนึ่ง ไร้ซึ่งการวิวาทใดๆ ไร้ซึ่งเสียงรบกวนจากพวกชอบสุมหัวหรือไอ้บ้าหัวทองที่ไหน วันนี้เป็นวันที่สงบสุขเหมาะที่การพักผ่อนเป็นที่สุด

ผู้คุมกฎแห่งเมืองนามิโมริทอดสายตามองไปยังนกน้อยสีเหลืองที่ใครต่างก็ตั้งชื่อซึ่งฟังดูสิ้นคิดว่าฮิเบิร์ดให้ค่อยๆบินมานอนขดตัวเป็นก้อนกลมอยู่บนเคียงข้างคล้ายตั้งใจจะมานอนเป็นเพื่อน ก่อนที่เปลือกตาบางจะค่อยๆหรี่ลง หากแต่ความสงบสุขกลับถูกทำลายลงในวินาทีต่อมา เมื่อบานประตูดาดฟ้าถูกกระชากเปิดออกด้วยความรีบเร่ง ทันทีที่ผู้มาเยือนจากอิตาลีเห็นเป้าหมายที่กำลังตามหาอยู่ก็วิ่งกระหืบกระหอบเข้าไปหาทันที โดยลืมคิดถึงความปลอดภัยของชีวิตไปเสียสิ้น


" เคียวย๊าาาา "


เจ้าของชื่อหยัดกายลุกขึ้นยืนพลางเหลือบมองผู้บุกรุกด้วยความไม่พอใจ มือทั้งสองข้างคว้าอาวุธคู่กายออกมา ทว่ายังไม่ทันได้ทำร้ายอีกฝ่ายอย่างที่หมายมาดเอาไว้ ดีโน่ก็ทรุดกายลงเบื้องหน้า นั่งทับขาตัวเองและก้มศีรษะจรดพื้น


" ได้โปรดแต่งงานกับฉันเถอะนะ "


ในตอนนั้นเองราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน ทุกอย่างเงียบสนิท ไร้ซึ่งคำตอบใดหลุดออกมาจากริมฝีปากบาง ไม่มีใครพูดอะไรออกมา ฮิเบิร์ดบินขึ้นไปบนฟากฟ้าเบื้องบนเหมือนจะลี้ภัย เมื่อดวงตาสีน้ำตาลเงยขึ้นมอง ชายหนุ่มก็เห็นรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาของฮิบาริ เคียวยะ แต่รอยยิ้มนั้นกลับทำให้ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ


" นั่นคือคำพูดสุดท้ายของแกใช่มั้ย "


..เคียวยะเมตตายิ้มให้ฉันก่อนขย้ำให้ตายสินะ!..




ฝ่ามือเรียวเงื้อท่อนเหล็กในมือขึ้นหวังจะฟาดแมลงร้ายหัวทองเบื้องหน้าให้ตายๆไปเสีย  ทว่าดีโน่กลับอาศัยพละกำลังที่เหนือกว่ารับการโจมตีนั้นไว้ด้วยมือเปล่า ใช่ว่าแข็งแกร่งเสียจนไม่รู้สึกเจ็บ แต่เป็นเพราะระยะประชิดเช่นนี้ มัวแต่ไปเสียเวลาหยิบแส้ออกมา คงได้ลาโลกในวินาทีนี้กันพอดี


" เดี๋ยวก่อน เคียวยะ! "

" ตายซะไอ้ม้าแก่ " เด็กหนุ่มพยายามสะบัดทอนฟาให้หลุดพ้นจากการจับกุม

" ฟังฉันพูดให้จบก่อนสิ "

" คำขอแต่งงานไร้สาระของแกฉันไม่อยากฟัง "

" ฉัน..เอ่อ...จะขอร้องให้เคียวยะแต่งเป็นเคียวโกะ แล้วไปเป็นคู่ควงออกงานเลี้ยงต่างหาก แต่...มัน..เอ่อ..เผลอพลั้งปากพูดออกไปแบบนั้น "

 มาเฟียหนุ่มเอ่ยแก้ตัวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาในท้ายประโยค ชื่อเคียวโกะที่ได้ยินเป็นอันรู้กันว่าดีโน่ต้องการแปลงโฉมเขาให้เป็นหญิงสาว ถึงตอนนี้เคียวยะออกแรงกดทอนฟาลงกับท่อนแขนที่ตั้งรับอยู่ข้างใต้แรงกว่าเดิม


" จะไปคว้าเอาอิหนูหรือสัตว์กินพืชตัวเมียที่ไหนก็เรื่องของแก แต่อย่ามาขอร้องฉันเพราะฉันไม่ใช่คู่ควงของแก "


" ได้โปรด ฉันมีแค่เคียวยะคนเดียวนะ อีกอย่างเคียวยะไม่ใช่คู่ควงแต่เป็นคนรั.....โอ๊ย! "

ชายหนุ่มทำท่าราวกับจะร้องไห้ออกมาอยู่รอมร่อ ก่อนที่จะได้เอ่ยจนจบประโยคท่อนขาเรียวภายใต้กางเกงแสลคสีดำสนิทก็กระแทกเข้ากลางลำตัวของดีโน่เต็มแรง ชายหนุ่มล้มตัวลงนอนกุมหน้าท้องบนพื้นด้วยความเจ็บปวดทันที ม้าพยศที่มักจะสิ้นท่าทุกคราเมื่ออยู่ต่อหน้าเด็กหนุ่มมัธยมต้นคนนี้เพียงคนเดียว


" ฉันไม่ใช่คนรักของแก " เจ้าของเรียวขาที่เตรียมจะกระทืบซ้ำลงมาเอ่ยเน้นในทุกถ้อยคำ

" ถะ..ถ้างั้นฉันจ้าง!! " ในเสี้ยววินาทีที่รองเท้าผ้าใบซึ่งเคียวยะสวมใส่อยู่กำลังจะกระแทกลงมายังกลางลำตัว ดีโน่ก็ตะโกนออกมาอย่างสิ้นหวัง

" หนึ่งแสนเยน " ฝ่าเท้าที่หยุดลงอย่างกระทันหันเมื่อครู่กดกระแทกลงไปยังเป้าหมายทันที

" สะ..สองแสนเยน "

"......." เด็กหนุ่มยังไม่หยุดทำร้ายร่างกายหัวหน้าแก๊งมาเฟียใต้ฝ่าเท้า

"..ห้าแสนแยนก็ได้ ขอร้องล่ะเคียวยะ " ดวงตาสีน้ำตาลที่สบมองมาอย่างเว้าวอนและน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เอ่ยเรียกชื่อ กำลังทำให้หนุ่มน้อยผู้คุมกฎใจอ่อนยวบ



" หนึ่งล้านเยนและทาสีตึกโรงเรียนนามิโมริใหม่ทั้งหมด " เคียวยะเอ่ยออกมา

ร่างผอมบางยอมร่วมมือด้วยในที่สุดด้วยผลตอบแทนที่เรียกได้ว่าขูดรีดเอาให้คุ้มค่าแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนจะหันหลังเดินออกจากดาดฟ้าไป ผู้ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังทอดมองตามไปจนลับสายตาด้วยความรู้สึกเจ็บปวดอยู่ลึกๆ

..ทั้งที่ยอมให้กอดหรือทำเรื่องเกินเลยกว่านั้นแล้ว หากไม่เรียกว่าคนรักแล้วจะให้เรียกสถานะของเราว่าอะไร ?..

 TBC....

ไม่ต้องขยี้ตาแปลกใจกันค่ะ ช่วงนี้อารมณ์ขึ้นๆลงๆไม่รู้จะทำอะไร เบื่อปิดเทอมขั้นรุนแรงเลยหาอะไรทำแก้เซ็งจนได้ออกมาเป็นฟิกสั้นเรื่องนี้เนี่ยแหละ ไม่ได้แต่งมาประมาณปีกว่าๆ สกิลภาษาถดถอยลงแล้วแหงๆเลย
 
ฟิกเรื่อยเปื่อยที่หาสาระและความตื่นเต้นอะไรไม่ได้แม้กระทั่งเรท ORZ
 
คิดพล็อตไว้หมดแล้วแต่มีสิทธิ์ไม่ต่อในเร็ววันนี้สูงมากเพราะแต่งฟิกปีละตอนค่ะ(ฮา)

ชื่อเรื่องจริงๆของฟิกเรื่องนี้คือชื่อภาษาญี่ปุ่นเน้อ ชื่ออังกฤษแปลมาจากญี่ปุ่นมั่วๆแบบเมาภาษาอังกฤษเล็กน้อย ชื่อไทยคิดไม่ออก = =''

ปล.ติชมกันมาได้เต็มที่เลยเน้อ ฮื่ออออ

ปล2.ได้แรงบันดาลใจจากเนื้อเรื่องส่วนหนึ่งมาจากโดเรื่องหนึ่งค่ะ~